Belangrijke rol tijdens WOI
Dit was het station dat de Belgische vluchtelingen zagen wanneer zij in Nunspeet aankwamen. Zodra het vluchtoord Nunspeet klaar was kwamen vrouwen, kinderen en ouderen vanuit de legerplaats Oldebroek met de trein naar Nunspeet. Voor bezoek vanuit Nunspeet aan de geïnterneerden in Harderwijk of Oldebroek werd later ook gebruik gemaakt van de trein. Ook kwamen gezelschappen van buiten het vluchtoord voorstellingen geven. De trein was tevens belangrijk voor de groei van Nunspeet. De aansluiting op het spoorwegnet in 1863 was na de aanleg van de Zuiderzeestraatweg in 1830 een grote verbetering voor de bereikbaarheid van het dorp.
![img](https://nunspeetuitdekunst.nl/wp-content/uploads/2020/07/Nunspeet-station.jpg)
De vele Belgen, zowel burger als militairen ontvluchtten hun land vanwege het oprukkende Duitse oorlogsgeweld. Luik werd platgebombardeerd met zware kanonnen, de Dikke Bertha’s, en werd op 14 augustus 1914 ingenomen. De Duitsers ontzagen in hun strijd ook de burgerbevolking niet. Dorpen en steden werden in brand gestoken, Belgische burgers werden massaal vermoord. De Belgen vluchtten daarom met duizenden de Nederlandse grens over naar het veilige Limburg.
Op 28 september 1914 startte de Duitse aanval op Antwerpen waar het Belgische leger zich had teruggetrokken. Na enkele dagen van hevige bombardementen viel ook Antwerpen. Een groot deel van de bevolking maar ook van het Belgische leger vluchtte de grens met Nederland over. In twee maanden tijd werd Nederland overspoeld met bijna een miljoen Belgische vluchtelingen.
De eerste duizenden vluchtelingen uit de regio rond Luik werden in de grensstreek opgevangen door particuliere comités. De eerste opvang was bij mensen thuis en later ook in kerken, fabrieken en scholen. Spoedig nam de vluchtelingenstroom uit België toe tot vele tienduizenden per dag.
Er was plaats te kort bij particulieren. De overheid moest bijspringen. In opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken werden van Zeeland en Brabant in het zuiden tot Friesland en Groningen in het noorden 22 vluchtoorden opgericht die bestonden uit tenten of houten barakken. Er werd onderscheid gemaakt tussen vluchtoorden voor burgers en militairen. Militairen werden geïnterneerd zodat de Nederlandse neutraliteit gegarandeerd bleef. Alleen de burgervluchtelingen die niet voldoende in hun eigen onderhoud konden voorzien en daardoor zelf geen woning konden vinden, werden naar vluchtoorden gebracht.